FUCK THE SOULMATE MENTALITY!

two piece heart.png
Photo from ebay.co.uk

Love is like a heart-shaped jigsaw puzzle made up of two pieces. And due to the novelty of our experiences, each puzzle piece have intricate, unique patterns that can fit perfectly to only one piece.

But what people fail to realize is that  it’s not just a trial and error fitting spree. It involves the painful process of refining the edges, cutting an edge to accommodate the other piece, and extending some parts to fill the gaps of the other.

The interesting thing is, this gap that we’re trying to fill in order to piece together this puzzle, is dynamic. Such that, the patterns change in our lifetime and thus the process of cutting, welding, and grinding are perennial processes necessary to keep the love puzzle in perfect fit.

Moral of the story? FUCK THE SOULMATE MENTALITY!

有村架純(ありむら·かすみ)

kasumi.jpg

何時か架純ちゃんが私の妻になる (いつか·かすみちゃん·が·わたし·の·つま·に·なる)

Hedonism: Why Always Trying To Feel Good Isn’t Always Good For You

Master it before it makes you its slave.

hedonism-ii.jpg
Photo from tripadvisor. com

When we feel good, the body releases feel-good hormones such as serotonin, endorphins and dopamine which tend to be addictive. But anything in excess including predictability and hedonism is evil.

I’m not saying though that one should deliberately choose pain or that I glorify and promote suffering. Hell no.

Nothing is wrong in dipping your fingers to hedonism nor taking occasional plunges. It is when you live by it in the illusion that it will sustain and see you through everything in life – that causes all the problem.

Pleasure can be a backbiter like a good drink: only a few shot is sufficient to hook you until you can’t stop. First you took the drink. It was delicious and delectable and then you have some more, and more and more until the drink took you.

By then it is still delicious albeit something feels wrong. But still delicious anyway and so you can’t get out and the cycle goes on and on.

Once you get clawed, it takes a brutally honest self assessment to identify yourself as an unwitting victim of hedonism and you would need tremendous efforts to get yourself off of your own circle when your pleasure seeking spree already mastered you.

Master it before it makes you its slave.

Again as I have said before, true happiness is neither perpetual euphoria nor having no bad days. Happiness is a neutral state where YOU are in control and not your hedonistic urges.

To the Lovely Lady With Lovely Dimples

dimples
“Ok lang kahit anghirap sabihin at isulat ang pangalan mo Shin Min Ah. Cute ka naman tapos bonus pa yung dimples mo. Pakiss nga ako…” ang larawan ay mula sa imgarcade.com

Habang nasa van ako isang gabi, puyat, pagod at antok na antok ay pinanood kong muli si Vela Blue sa aking cellphone habang hinahataw nya ang drums.

She never fails to put a smile on my face.

Bakit kaya palagi nalang?

Bukod sa ansarap nyang yakapin habang nage-enjoy siya ay dahil ito sa kanyang dimples.

Di ko alam bakit gandang-ganda ako sa mga ladies na may dimples. Siguro ay dahil ang una kong gf ay may biloy. A basta. Nakakapagpalabas talaga siya ng ngiti. Yung tipong:

“mahal, huwag kang ngingiti at baka di nako balikan ng hininga ko…”

Bawat magagandang binibining may biloy, para sa akin ay isang prinsesa na kay sarap alayan ng mga kaloob upang ako’y mabiyayaan ng kanyang matatamis na ngiti habang ang kanyang mga dimples ay pinaglalaruan ang aking damdamin at kamalayan.

Mula noon ay di na ako nagkaroon ng leading lady na may dimples. Mukhang nakuntento nalang ako na matuwa sa mga binibini na may mala-langit na mga ngiti na pinatatamis ng kanyang mga dimples.

Marahil ay sa kadahilanang ang biloy at ang puso ko’y parehas ng hitsura. Yung puso ko nga lang e may bakas ng mga palaso ni Kupido na nag-iwan ng malalim na latay.

Sige na, sige na keso na kung keso. E yung keso nga andami ding dimples e…

Stolen

You’re one heck of a thief my lady –

You came not in the dead of the night but in broad day light;

Not when my senses are dead but when they’re on full alert;

You came not in secret, you walked in through the front door.

 

I never noticed you at first –

But then you just started doing your thing, when you’re just being you:

…when you flaunt your smile

…when your eyes laugh

…when your hair is caught in the morning breeze

…when the air reminds me of your lovely scent and your presence

 

That’s when I started to lose things because you take them away one by one –

First you stole my glances

Next you took my attention

After that, my smile…

 

And then,

 

This throbbing thing within my chest…

 

I have become an object of robbery.

I’ve finally fallen prey

I finally have fallen for you

 

“For

you

have

stolen

my

heart…”

Barado

stopit.jpg
taken from consumerist.com

Mga sasakyang bumabara sa kalsada: traffic.

Ugat na daluyan ng dugong nabarahan sa dibdib: heart attack.

Bumarang mga salita sa aking lalamunan nang makahanap ako ng magandang pagkakataon na kausapin ka: “maal ia”

Mga nautal kong salita na bumara sa tenga mo sabay tawa mo ng malakas: “alam mo nakakatawa ka talaga, para kang yung boyfriend ko”

Buti nalang bumara ang mga luha ko at di tumulo, kunwaring ngumiti ako at napabulong nalang ng : “uang iya, ang ait!

Baradong pagtatapat ng saloobin sayo at basketball na sinalubong ng mga bukas na palad: SUPALPAL!!!

Ano Daw? 1

Slide1

Vela Blue-chan, Boku wa Suki Da to Sakebitai!

Iba talaga ang dating ng chic na marunong mag rock en roll.

Bukod sa cool na cool ito ay may taste syang astig na hinding-hindi maluluma.

At ang mas nakaka-inlove ay yung kumportable sya sa sarili nya at nage-enjoy siya sa kanyang ginagawa.

Gaya nalang ni Vela Blue na wala kang magagawa kundi ngumanga at humanga habang hinahataw niya ang drums sa tugtog ng Slamdunk anime opening song na “Kimi Ga Suki Da to Sakebitai” na ayon sa mga translations ay “I want to shout I love you.”

Ang galing ng pagkakabalanse nya ng kanyang pagiging chic at rocker.

Lalo na habang ngumingiti siya ng isang pamatay na ngiti at lumalabas ang kanyang mga dimples ay talaga naman brad!

Pero kung may pagkakataon nga din lang ako ay di ko lang isisigaw ang “I love you Vela Blue!”

Yayakapin ko pa siya.

B.S. Practical Engineering

Ako ang inhinyero sa bahay pero minsan e mas malupit si misis kesa sakin pagdating sa practical engineering.

Dahil summer ay bumili kami ng inflatable pool para sa mga chikiting. May isa’t kalahating metro din yung sukat nung pool at may taas na aabot sa kalahating metro . ‘Di sumagi sa isip ko na bumili ng compressor o yung pampahangin dahil inisip kong kaya ko namang bombahan yung pool gamit ang manual pump na pambisikleta.

Cartoon-baby-swim-pool-1350874085-0
Pambata lang yung kinuha namin… Mula ang larawan sa cn-airmattress.com

Nang makauwi kami ay sinubukan kong bombahan yung inflatable pool.

Syete.

Mauubusan nako ng hangin sa baga at matotodas kakabomba ay siguradong di pa ako mangangalahati.

“Punta nalang tayo sa vulcanizing shop bukas ng maaga,” kako kay kumander.

Sa loob-loob ko ay di ako sang-ayon sa sinabi ko dahil napaka-hassle bitbitin yung pool na halos singtangkad ko kapag nakatagilid lalo na kung sasabayan pa ako ng walang kurapang mga titig ng mga naglalakihang mga mata ng aking mga minamahal na kapitbahay.

“Pero sana may mahihiraman nalang ng compressor kahit yung maliit lang,” kako ulit.

“Pwede siguro yung nebulizer” sabi ni boss.

Nagka lightbulb. Yun nga lang, di ako yung nagbukas ng ilaw.

“Oo nga ano!” nasabi ko nalang na may halong inis sa sarili ko. Ang simple lang dapat nun pero bakit di ko kaagad naisip yun?!

At ganun na nga ang nangyari. Naglalabas nga naman ng hangin yung nebulizer kaya nagamit namin ito para ma-inflate yung pool.

Malaki ang utang na loob ko sa nebulizer na yon dahil buhay parin ako hanggang ngayon at nagkukwento tungkol sa practical sense ni boss at sa nadiskubre naming di lang para sa taong may hika ang nebulizer.

Oo na, sige na nga. Sa pagkakataong iyon ay panalo si kumander samantalang bumagsak naman ang Bataan. Pero di bale na, ayos lang. Mas mabuti na yung inflatable pool ang gumamit ng nebulizer at hindi yung aking mga mini me na tulad kong pogi.

The Waiter (For Her Love)

waiter-talking-to-costumer-restaurant
Oh come on honey, I’m already a waiter by profession, don’t make me a waiter for your love as well 🙂

Photo from http://www.dreamstime.com